Agility

Gemengde gevoelens

Dit NK was het NK van het afscheid van Clive en de start van Flo op dit podium. Clive is bezig aan zijn laatste jaar agility en gaat genieten van een dik verdiend pensioen.

Het was vooraf nog maar de vraag of ik op dit NK aan de start kon verschijnen vanwege een rugblessure van mijzelf waardoor ik al twee maanden niet heb kunnen trainen en met veel moeite nog een paar wedstrijden met Flo heb kunnen lopen. Met Flo had ik me zeer onverwacht een week voor het NK nog kunnen plaatsen voor de pré-selectie waardoor het afscheid van Clive extra mooi werd.
Flo was ook geplaatst voor de teamfinale op op dit NK.

Zoals ook in 2017 was het niet noodzakelijk om de pré-selectie van het NK te lopen met Clive omdat we als titelverdediger sowieso geplaatst waren voor de finale. Die heb ik met Clive dus ook niet gelopen.

Zaterdag de pré-selectie en jumping NK teams met Flo. Door mijn blessure ging het lopen zeer moeizaam waardoor we ik elk parcours wel tegen een fout aanliepen en we ons dus niet voor de individuele finale op zondag konden plaatsen. De jumping van het NK teams ging met Flo niet onverdienstelijk met een fout maar een zeer snelle tijd. Met het team stonden we na de eerste dag op de vierde plaats met uitzicht op een podiumplaats op zondag.

Zondag werd er gestart met de individuele jumping, ik wist dat het, met het gebrek aan training en een niet fitte handler, een haast onmogelijke opgave zou worden om de titel te prolongeren Clive en ik zaten vroeg in het startersveld. Al direct werd duidelijk dat ik niet goed kon lopen en het resulteerde al snel in een diskwalificatie. Fysiek en mentaal was ik niet goed genoeg waardoor de scherpte volledig ontbrak. Ik had nog twee parcoursen en was van plan niet op deze manier afscheid te nemen met Clive.

Vervolgens was het de beurt aan Flo. Team agility. Flo was de laatste starter in het team en om nog kans te maken op het podium moest ik in elk geval binnenkomen en liefst zonder fouten. Er zaten wat haperingen in dit rondje en liepen een fout op maar kwamen toch met een zeer snelle tijd binnen. Helaas zakten we als team een plaats en eindigden we op de vijfde plaats mede omdat we geen resultaten weg konden strepen, al met al geen slechte prestatie.

Het laatste parcours van het weekend was ook Clive’s laatste parcours op een Nederlands Kampioenschap. Een vreemde gevoel omdat we bij elke deelname aan dit kampioenschap in zijn carrière in de finale hebben gestaan, en dat hier nu een einde aan is gekomen. Mijn doel was om dit parcours in ieder geval uit te lopen zonder diskwalificatie en liefst foutloos. We startte goed en scherp maar ik vroeg Clive bij de oxer te kort te draaien waardoor er een lat viel, jammer want met zijn tijd zouden we nog op het podium zijn geëindigd in dit parcours.

Al met al was het niet het weekend waar we op hadden gehoopt maar het feit dat we konden starten was al mooi waardoor Clive het afscheid heeft gekregen wat hij verdiende. Volgend jaar is Clive niet meer actief op dit toernooi en zal Flo het stokje over gaan nemen. Hopelijk wordt zij net zo succesvol als haar vader. Ik zal er in ieder geval alles aan doen.