Agility

NK Agility 2015

Heb alles even laten bezinken en kom tot de conclusie dat ik toch een tamelijk goed weekend heb gekend, ondanks dat ik het niet af heb kunnen maken in de finale. Kan Clive en mezelf niets verwijten, we hebben alles gegeven.

Na vier weken zonder training of wedstrijd gehad te hebben i.v.m. een kuitblessure (die nog maar net genezen is) aan de pré selectie begonnen, hopend dat mijn blessure niet zou opspelen maar met het vertrouwen dat Clive en ik inmiddels zo’n goed op elkaar ingespeeld team zijn. Op het eerste VP een DK. Clive was zeker van zijn zaak en ging voor het verkeerde gat van de tunnel en nam mij voor het gemak even mee. Geen paniek, de kuit hield het goed en ik was overtuigd dat ik me ging plaatsen. Dat lukte. Met een tweede plaats op de jumping en een overtuigende eerste plaats op het tweede VP. Wat een goed gevoel als je de concurrentie met minimaal drie seconden verslaat. Dat gaf extra vertrouwen voor de finale op zondag. Op zondag met Clive en Seven in de teamfinale en met Clive de individuele finale. De team wedstrijd ging niet zoals gepland Clive en ik waren op de jumping wat slordig wat resulteerde in drie fouten, dat maakte me weer scherp voor de individuele finale. Met Seven een DK op de team jumping. Seven komt echt trainingsuren tekort, dat was ook zichtbaar op het team VP. Maar Seven komt er wel. Vervolgens de individuele finale met eerst de jumping. Clive en ik waren scherp en liepen een voor mijn gevoel een solide jumping, beheerst maar in een goed tempo. Uiteindelijk goed voor een eerste plaats maar met een aantal combinaties zeer kort achter me. Het VP voor de teams vooral gekeken hoe de raakvlakken waren, dit als voorbereiding voor het VP individueel. Het VP van Michel Liekens was zeer uitdagend maar zeker niet onmogelijk voor ons. Ik koos bij de start voor de meest risicovolle oplossing op sprong 1 t/m 4 maar daar voelde ik me het prettigst bij. Een hapering bij sprong drie bracht me in de problemen waardoor ik plotseling aan de verkeerde kant van de kattenloop uit kwam, de situatie daarna was te lastig om te kunnen schakelen wat resulteerde in een DK. Weg kans op de titel. Die ging uiteindelijk verdiend naar Roy Fonteijn.

Ik heb even door de zure appel heen gebeten en kijk met trots terug op wat Clive in ik gepresteerd hebben afgelopen weekend. Iedereen dank voor de opbeurende woorden na afloop en uiteraard mijn teamies van Trust en Groots bedankt dat ik met jullie een team mocht vormen.